Florent Willems “Czytająca” 1851 r.

Olej na desce mahoniowej, sygnowany l.d. “WillemsF.”

Wymiary w ramie: 68x60 cm (48x40 cm)

Florent Willems (lub Florent Willems van Edeghem) (Liège 1823 – 1905 Neuilly-sur-Seine) był belgijskim malarzem i konserwatorem dzieł sztuki. Z powodzeniem tworzył sceny rodzajowe przedstawiające kilka postaci we wnętrzu, utrzymane w stylu flamandzkiego i holenderskiego baroku XVII wieku. Szczególnie ceniono go za umiejętność realistycznego oddania materiałów ubioru postaci, co przyniosło mu przydomek „współczesnego Ter Borcha”. Studiował sztukę w Akademii w Mechelen. Następnie przeniósł się do Brukseli, gdzie sytuacja finansowa zmusiła go do pracy u marszanda Hérisa jako konserwatora dzieł sztuki. Kopiował i restaurował stare obrazy dla tego marszanda. Mając zaledwie 18 lat, zwrócił na siebie uwagę Hamiltona Seymoura, angielskiego ambasadora. Seymour zlecił mu namalowanie portretu przedstawiającego go z żoną i dziećmi. Zadebiutował w Salonie Brukselskim w 1842 roku obrazami Lekcja muzyki i Scena w wartowni. Król Belgii Leopold I nabył pierwszy obraz. Później regularnie wystawiał w salonach Paryża i Brukseli. Jego prace na Salonie Paryskim w 1844 roku przyniosły mu złote medale trzeciej klasy. W tym czasie osiadł w Paryżu, gdzie jego obrazy cieszyły się znaczną popularnością w czasach Drugiego Cesarstwa Francuskiego. W 1849 roku dołączył do niego w Paryżu inny belgijski artysta Alfred Stevens, który mieszkał z nim i pracował dla niego w jego pracowni. Zainteresowanie Willemsa przedstawianiem kobiet we wnętrzach wyraźnie wpłynęło na wybór tematów przez Stevensa. Za trzy obrazy wystawione na Salonie Paryskim w 1853 roku otrzymał stopień Kawalera Francuskiej Legii Honorowej. Dwa z trzech dzieł, które wystawił na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu w 1855 roku, zostały nabyte odpowiednio przez cesarza Francji Napoleona III i cesarzową. W tym czasie został również odznaczony stopniem oficerskim Orderu Leopolda Belgijskiego.

Dostępne: Warszawa