Władysław Żurawski "W sadzie", lata 30. XX w.

Drzeworyt na papierze, sygnowany na klocku śr.d. “W. ŻURAWSKI”.

Wymiary w ramie: 30x24 cm (20x14 cm)

Władysław Żurawski (Stryj 1888 - 1963 Mielec) – polski malarz, grafik, ilustrator i nauczyciel. Studia artystyczne odbył w latach 1907-1912 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Wojciecha Weissa i Jacka Malczewskiego, a także u Józefa Pankiewicza, Juliana Fałata i Teodora Axentowicza. Studia ukończył ze specjalnością pedagogiczną. W latach 1912 i 1913 przebywał w Paryżu. Po powrocie do kraju zamieszkał w Sokalu. W połowie 1913 został zastępcą nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Sokalu (po 1918 Państwowe Gimnazjum im. Antoniego Malczewskiego), gdzie do 1939 uczył, a w 1938/1939 wykładał też w Państwowym Liceum Pedagogicznym, dyr. od 1936/1937 do 1939. 31 grudnia 1931 awansował na pełnego nauczyciela gimnazjum. Po wkroczeniu wojsk radzieckich w 1939 nadal pracował jako nauczyciel rysunku. W latach 1945–1951 pracował jako nauczyciel rysunku w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. St. Konarskiego w Mielcu. W roku 1952 zamieszkał w Zamościu i rozpoczął pracę nauczyciela rysunku w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych. W roku 1959 powrócił do Mielca, gdzie jako emeryt uczył rysunku w miejscowym liceum i gdzie zmarł w roku 1963. Oprócz pracy nauczycielskiej zajmował się twórczością plastyczną. Od 1928 zajął się głównie drzeworytem, najczęściej o tematyce folklorystycznej. Jego dzieła wykazują pewne wpływy stylu Władysława Skoczylasa. Swoje drzeworyty publikował często w postaci cykli tworzących albumy.

Dostępne: Warszawa, po ustaleniu tel.