Teodozja Młynarska “Żołnierz” 1973 r.

Olej na płótnie, sygnowany i datowany p.d. “Teodozja Młynarska 1973” opisany na rewersie.

Wymiary: 92x65 cm

Teodozja Młynarska (Dąbrowa Górnicza 1922 - 1981 Warszawa) w okresie okupacji w latach 1943-1944 uczestniczyła w ruchu oporu. Po wyzwoleniu od 1945 r. pracowała w Milicji Obywatelskiej w Komendzie Wojewódzkiej w Krakowie, w stopniu kapitana prowadziła sprawy polityczno-wychowawcze i jako plastyk wykonywała dekoracje okolicznościowe. Równocześnie w 1945 r. rozpoczęła studia początkowo jako wolny słuchacz na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u prof. Hanny Rudzkiej-Cybis, Czesława Rzepińskiego i Adama Marczyńskiego. Od 1949 r. po ukończeniu Prywatnego Gimnazjum | Liceum TUR jako studentka zwyczajna. W okresie studiów działała w ruchu młodzieżowym jako Instruktor Wydziału Studenckiego Zarządu Wojewódzkiego ZMP. Uczestniczyła jako delegat ZMP do władz Senatu uczelni: ASP, UJ i AGH. Studia w krakowskiej ASP ukończyła w 1950. Uzyskała, obok specjalizacji w zakresie malarstwa, prawo nauczania rysunku w szkołach średnich. W roku akademickim 1950-1951 była asystentem na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. Następnie (1951-1952) kontynuowała studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. Dyplom u prof. Edwarda Kokoszki uzyskała w 1953 r. Równocześnie pracowała w charakterze asystenta w Pracowni Malarstwa PSP w Warszawie. W latach 1955-1956 uczyła rysunku w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Warszawie, a w latach od 1956 do 1957 była kierownikiem artystycznym Ogniska Plastycznego w Pałacu Młodzieży (PKIN) w Warszawie. Pełniła funkcje we władzach Okręgu Warszawskiego ZPAP w latach 1962-1967 jako przewodnicząca Komisji Informacyjno-Bytowej a w latach 1970-1972 przewodnicząca Komisji Rewizyjnej. Była inicjatorką i współorganizatorką pleneru w Hucie Warszawa. Odbyła podróże artystyczne: Wielka Brytania 1959, 1967; Francja 1965-1966; Włochy 1970: Rumunia, Bułgaria 1973; ZSRR 1974. Tematykę jej obrazów sztalugowych stanowiły kompozycje poświęcone ludziom pracy (górnicy, hutnicy), wojsko, świat dziecka, portrety i martwe natury. Wraz z mężem Józefem Młynarskim projektowała i wykonywała malarstwo miniaturowe ,na porcelanie (amfory, zestawy ceramiczne, serwisy o tematyce “Pejzaże warszawskie" i in). Większość z nich wykonana na zamówienie Prezydium Rady Ministrów przekazana została przedstawicielom rządów: Francji, Belgii, Japonii, Indii, Wielkiej Brytanii, USA ZSRR. Od 1962 r. była członkiem Grupy Realistów. Autorka wierszy i wspomnień, brała udział w konkursach literackich, w jednym z nich w 1962 r. uzyskała wyróżnienie. Miała kilka wystaw indywidualnych wraz z Józefem Młynarskim; uczestniczyła w licznych wystawach zbiorowych. Jej prace znajdują się m. in. w kolekcji Zachęty.

Dostępne: Warszawa, po ustaleniu tel.