Jadwiga Behnisch “Holenderka z dzieckiem na łące”

Olej na płótnie/sklejce, sygn. p.d. “H.Behnisch”.

Więcej na: 72x85 cm (67x80 cm)

Jadwiga Behnisch (znana jako Hedwig Behnisch-Luyten) (Łuszkowo koło Śremu 1873 - 1963 Roermond) polska malarka. Tworzyła impresjonistyczne pejzaże, portrety i postaci, a szczególnie znana jest z martwych natur z kwiatami. Dzieciństwo spędziła w majątku ojca Gustava Behnischa (1837–1913) w Luszkowie w południowo-zachodniej części pruskiej prowincji poznańskiej, gdzie początkowo pobierała prywatne lekcje. Później uczęszczała do szkoły w Zgorzelcu, gdzie mieszkała z rodziną swojego wuja, Adolfa Behnischa, właściciela fabryki wagonów. W 1897 roku podróżowali razem do Rugii , Malmö i Kopenhagi, gdzie Behnisch zapoznała się z twórczością Bertela Thorvaldsena (1770–1844). Kiedy jej rodzice przeprowadzili się do Wrocławia w 1899 roku, Behnisch rozpoczęła naukę w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Maxa Wislicenusa. W 1907 roku Behnisch wyjechała do Brasschaat w Holandii i została uczennicą Henry'ego Luytena. W „Institut des Beaux Arts”, który Luyten prowadził tam do 1910 roku, malowała i rysowała motywy z tego regionu, ale także fotografowała okolicę i kolegów ze studiów. Rady jej nauczyciela, a później męża Luytena, a także sukces prasowy jej obrazu La Reine des Fleurs (Królowa kwiatów) na wystawie w Paryżu w 1912 roku, skłoniły Behnisch do skoncentrowania się w swoim malarstwie przede wszystkim na martwych naturach z kwiatami. W 1913 roku Behnisch została członkinią Związku Artystek Śląskich i wystawiała swoje obrazy w Berlinie i Magdeburgu. W latach 1915 i 1916 przebywała w Worpswede i Bremie. Po I wojnie światowej przeniosła się do Niemiec, przeprowadziła się do Belgii w 1923 roku. Do II wojny światowej Behnisch miała siedem wystaw m.in. w Antwerpii, Paryżu, Berlinie. Została członkinią Narodowego Cechu Flamandzkich Artystów. Pod koniec II wojny światowej jej pracownia została częściowo zniszczona. Pomimo trudności finansowych Jadwiga Luyten-Behnisch starała się zachować spuściznę męża i przekazała 123 jego obrazy – i około 80 swoich – do Muzeum w Roermond. Wiele dzieł powstałych przed 1917 r. znajduje się w prywatnych kolekcjach w Niemczech. Pozostałe obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych m.in. w Belgii, Niemczech i Holandii.