Ikona św Serafin z Sarowa, Rosja, XIX w.
Opis
Tempera na desce.
Wymiary: 27x22 cm
Serafin z Sarowa (1759 - 1754) – święty prawosławny, mnich, asceta, „święty starzec” i mistyk związany z monasterem Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie. Ostatni święty Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego kanonizowany przed upadkiem caratu. Do jego kanonizacji przyczynił się car Mikołaj II Romanow, jednak nieformalny kult Serafina zaczął funkcjonować natychmiast po jego śmierci. Serafin z Sarowa, obok Sergiusza z Radoneża, Teodozjusza Pieczerskiego i Tichona Zadońskiego, wymieniany jest jako jedna z kluczowych postaci dla historii duchowości prawosławia rosyjskiego.
Według prawosławnej tradycji, Serafin miał w tym czasie osiągnąć całkowitą harmonię z naturą, przyjaźniąc się z niedźwiedziami, a cały czas spędzając na modlitwie i pracach ręcznych. Pustelnik miał być dodatkowo kuszony przez złe moce. Aby odeprzeć ich wpływ, Serafin narzucał sobie wyczerpujące ćwiczenia duchowe, np. odmawianie Modlitwy Jezusowej, klęcząc na kamieniu, co robił co noc– zawsze skromnie ubrany. Tradycja mówi, że został pobity w czasie rąbania drewna i świadomie zrezygnował z obrony, chociaż miał w ręku topór.
Produkty powiązane
Ikona "Matka Boska Pocieszycielka Strapionych z Grosikami", po 1888 r.
Ikona Ukrzyżowanie, Rosja, XIX w.
Ikona św. Jerzy, Rosja, XVIII w.
Ikona "Radość Wszystkich Strapionych", Rosja, XIX w.
