Eustachy Marjan Pietkiewicz "Po kąpieli", ok. 1913 r.

Olej na płótnie, sygn. pd. "PIETKIEWICZ".

Wymiary w ramie: 78x102 cm (68x92 cm)

Eustachy Marjan Pietkiewicz (ok. 1883 - 1932 Łódź), malarz, scenograf. Był bratankiem publicysty, Zenona Pietkiewicza, i powieściopisarza, Zygmunta Pietkiewicza, pierwszym mężem Jadwigi Żmijewskiej (ślub ok. 1909). W 1905 debiutował jako malarz, prezentując swe obrazy na wystawie sztuk pięknych w Łodzi. W 1908-11 był kierownikiem pracowni malarsko-dekoracyjnej Teatru Miejskiego w Łodzi za dyr. A. Zelwerowicza. Opracował tu m.in. scenografię do: "Dziadów" (1908), "Zygmunta Augusta" (1909), "Klątwy" (1909), projekty dekoracji do "Ryszarda III" (1910); ponadto wykonywał dla tego teatru afisze artystyczne. Ze szczególnym uznaniem spotkała się jego praca nad "Klątwą". Według sprawozdawcy "Sceny i sztuki" (cyt. za E. Krasińskim) Pietkiewicz "złożył swój pierwszy egzamin ze swych umiejętności malarskich i perspektywicznych" i "nie był to wydłubany w szczegółach elaborat rzemieślniczy, to malarska jędrna i zwięzła synteza". Był inicjatorem i organizatorem stałej wystawy sztuk pięknych w Łodzi (1910), autorem wielu łódzkich wnętrz, m.in. t. Odeon, Grand Hotelu, kina Modern. W końcu 1912 wyjechał do Warszawy, gdzie wspólnie z malarzem Z. Marczewskim miał założyć "spółkę renowacji kościołów i lokali". W sezonie 1913/14 współpracował jako scenograf z warszawskim Teatrze Małym. Z jego dekoracji wystawiono m.in. "Myszy bez kota", "Męża z grzeczności", "Edukację księcia", "Półświatek". Powróciwszy do Łodzi poświęcił się malarstwu, uprawiał też rzeźbę. Prace jego były często w latach dwudziestych wystawiane w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. W 1930 wziął udział w XVII Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji. W 1929/30 był scenografem łódz. scen pod kier. B. Gorczyńskiego: T. Kameralnego i Popularnego; opracował wtedy dekoracje m.in. do "Dziadów", "Balladyny", "Sułkowskiego", "Grubych ryb", "Doktor Julii Szabo".