Czesław Rzepiński “Portret dziewczyny”

Olej na płótnie, sygn. l.d. “Rzepiński”.

Wymiary w ramie: 74x63 cm (62x51 cm)

Czesław Rzepiński (Strusów 1905 - 1995 Kraków) – polski malarz, pedagog, przedstawiciel polskiego koloryzmu. W latach 1926–1929 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Władysława Jarockiego, Wojciecha Weissa i Felicjana Kowarskiego. Od 1929 kontynuował naukę w Paryżu wśród kapistów pod opieką Józefa Pankiewicza. Bliski kolorystom i później, przyłączył się do krakowskiego ugrupowania Zwornik. W 1937 wraz z Józefem Jaremą założył Szkołę Malarską im. Aleksandra Gierymskiego w Katowicach. Mianowany w 1948 profesorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, czterokrotnie pełnił funkcję rektora tej uczelni (1954-1967). Malował pejzaże, martwe natury, portrety i kompozycje figuralne. Wystawiał w Paryżu na Salonie Jesiennym, miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Poza malarstwem sztalugowym, zajmował się także rysunkiem, grafiką oraz malarstwem ściennym. Ukształtowany pod wpływem malarstwa Bonnarda i związany z nurtem polskiego koloryzmu, posługiwał się jasną paletą barw, w kompozycjach szczególne efekty uzyskiwał poprzez umiejętne łączenie barw zimnych z ciepłymi. Jego artystyczna kariera pełniej rozwinęła się dopiero po wojnie, kiedy nadal malując kolorem, stosował manierę łączenia konkretnych obiektów z prawie abstrakcyjną przestrzenią. W późnych latach 40. inspirował się twórczością Henriego Matisse’a i Georgesa Braque’a. Później, w stylistyce kolorystycznej, próbował malować obrazy socrealistyczne. W 1953 wykonał polichromie dwóch kamienic na Gdańskiej starówce.

Dostępne: Warszawa, po ustaleniu tel.